Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ekologia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ekologia. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 10 lutego 2014

Mroźne dyskusje wokół wiatraków

Zima w pełni, a tymczasem Portal Samorządowy analizuje farmy wiatrowe. Chociaż może nie tyle same farmy, co rzeczywiste współdecydowanie ludzi o inwestycjach na własnym „podwórku”. Bo teoretycznie prawo im to gwarantuje, w praktyce jednak – jak wynika z lektury – sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana.

środa, 11 września 2013

Odnawialna strona mocy

W ciągu minionych ośmiu lat moc zainstalowana w odnawialnych źródłach energii w naszym kraju zwiększyła się czterokrotnie. O ile w roku 2005 było to 1157 MW, to w tym roku mamy już 4858 MW. Biorąc pod uwagę fakt, że do 2020 roku powinniśmy mieć – zgodnie z unijnym pakietem 3x20 – plus minus 7000 MW, to w tym tempie damy radę. Oby tylko tempo to się utrzymało.

czwartek, 31 stycznia 2013

Niemiecka ekologia zaczyna kosztować


Dotychczas mieliśmy niebywałą okazję obserwować bardzo dynamiczny rozwój niemieckiej energetyki odnawialnej. W mojej ocenie bez precedensu w skali świata. Wiatraki rosły jak grzyby po deszczu. Jednak wygląda na to, że deszczowe chmury zaczynają przybierać kolor niepokojąco czarny. Z informacji, jakie znalazłem jakiś czas temu w portalu wnp.pl wynika, że w tym roku niemieckie gospodarstwa domowe zapłacą ok. 250 euro więcej za używanie energii ze źródeł odnawialnych. To podwyżka na poziomie 50 proc.

sobota, 8 grudnia 2012

Kto jest bardziej efektywny, My czy Oni?

Rzeczywistość widziana przez pryzmat efektywności energetycznej podzieliła świat na dwie grupy: Nas i Ich. My to odbiorcy i użytkownicy energii elektrycznej, Oni to jej wytwórcy i dystrybutorzy. Skąd ten podział? Ano trochę z prawodawstwa, trochę z konieczności i odrobinę z... wygody. Z Ich wygody.

wtorek, 4 września 2012

Przyroda i technologia zawarły kompromis

Ekologia, piękno gór i energetyka zaczynają się w naszej świadomości tak bardzo przeplatać, że stają się niemal nierozłączne. Publikacje dotyczące podróżowania w najpiękniejsze zakątki naszego kraju zawsze były pełne literackich uniesień, zachwytów nad doskonałością przyrody, cudownością lasów i strumieni, śpiewem ptaków, dających wytchnienie cieni rzucanych przez strzeliste jodły w upalne przedpołudnie. Nikt nigdy nie zawracał sobie głowy sprawami przyziemnymi, gdy w grę wchodził opis na przykład Doliny Pięciu Stawów Polskich w Tatrach. Miejsce jest tak urokliwe, że nie sposób połączyć go z oczyszczalnią ścieków, wysypiskiem czy elektrownią. To to byłoby zbrukaniem ideału...

Dolina Pięciu Stawów Polskich (źródło: Wikipedia)
A jednak ekologia, piękno gór i energetyka stają się jednością. Dowód na to znalazłem niedawno na jednym z portali, który w swoim serwisie podróżniczym, niemal połowę tekstu o schronisku PTTK właśnie w Dolinie Pięciu Stawów, poświęcił... zasilaniu. Nie brakuje tam oczywiście wspaniałych opisów i zachwytu nad niezwykłością tego miejsca, bo prawda jest taka, że dolina ta zasługuje na najwyższe uznanie. Bo jak pisze autor reportażu: „nagrodą za pokonanie finalnego skalnego rygla jest kontakt ze skondensowanym wysokogórskim pięknem.”

Tekst polecam. Nie tylko ze względu na to, że powakacyjny czas sprzyja powrotom do miłych chwil spędzanych na łonie natury, ale dzięki nowej perspektywie reportażysty możemy dowiedzieć się skąd płynie energia do schroniska i dlaczego właśnie tam „przyroda i technologia zawarły kompromis”.

Reportaż dostępny jest tutaj:
Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów - siła z gór



Sławomir Dolecki


czwartek, 14 czerwca 2012

Pokochaliśmy wiatr

Tym razem czysto informacyjne i bez złośliwych komentarzy, za to optymistycznie. Jak podaje Urząd Regulacji Energetyki pierwszy kwartał tego roku był w kwestii zwiększenia mocy zainstalowanej w odnawialnych źródłach energii porównywalny z całym rokiem 2011. Dzięki temu mamy już ponad 3,5 tys. MW z wiatru, wody, słońca, biomasy i biogazu.  Na koniec ubiegłego roku był to rząd 3 tys. MW, a rok wcześniej mieliśmy 2,5 tys. MW. Oczywiście – co widać gołym okiem jadąc w dowolny region Polski – dominuje energetyka wiatrowa, która w tym zestawieniu daje 1,97 tys. MW (591 instalacji). Z kronikarskiego obowiązku dajmy, że:
  • elektrownie wodne – (750 instalacji) – 951 MW,
  • elektrownie biomasowe – (21 instalacji) – 485 MW,
  • elektrownie biogazowe – (178 instalacji) – 112 MW,
  • elektrownie słoneczne – (6 instalacji) – 1,1 MW.

Co prawda do unijnych zobowiązań jeszcze nam daleko, ale oby tak dalej.


Sławomir Dolecki


czwartek, 31 maja 2012

Energetyka wiatrowa napędza gospodarkę

Energetyka odnawialna znalazła już swoje miejsce w systemie energetycznym, ale – co ciekawe – również w gospodarce naszego kraju. Wiatraki to dzisiaj nie tylko zmieniony krajobraz i konieczność wypełnienia unijnych zobowiązań, ale także realne pieniądze. Szacuje się, że do roku 2020, czyli w ciągu najbliższych ośmiu lat, wartość inwestycji w farmy wiatrowe może przekroczyć 22 mld zł. Tak przynajmniej wynika z raportu „Wpływ energetyki wiatrowej na wzrost gospodarczy w Polsce”, przygotowanego przez firmę konsultingową Ernst&Young we współpracy z Polskim Stowarzyszeniem Energetyki Wiatrowej. Z opracowania wynika jasno, że to właśnie energetyka wiatrowa może być motorem ekonomicznego rozwoju nie tylko polskich gmin, ale i całych regionów.

Bo pamiętać trzeba, że farma wiatrowa to nie tylko maszt ze śmigłami, który generuje moc. To także wpływy do budżetu z tytułu podatku od nieruchomości (średnio jedna farma płaci go ok. 653 tys. zł rocznie), to nowe miejsca pracy i zmniejszenie emisji CO2. Mówi się, że plany uruchomienia 11,5 GW nowych mocy wytwórczych (z czego ok. 1,5 GW morskich farm wiatrowych), pozwolą uniknąć wyemitowania 130 mln ton dwutlenku węgla. W dobie obecnych uregulowań prawnych to całkiem wartościowy pakiet emisji.

Według analityków przygotowujących raport Polska zajmuje 10 (na 38 przebadanych krajów) miejsce na świecie pod względem atrakcyjności dla inwestorów wiatrowych. W badaniu pod uwagę brane były uwarunkowania ekologiczne, regulacyjne, środowiskowe i społeczne. To dobrze rokujące wyniki. I wszystko byłoby wspaniale, gdyby nie fakt, że inwestorzy ci z pewnością bardzo dokładnie śledzą powstające w naszym kraju regulacje prawne. „Ta dość wysoka pozycja może zostać utracona w wyniku planowanych zmian w związku z ustawą o odnawialnych źródłach energii” – konkludują krótko, ale nad wyraz treściwie autorzy badania. I choć odebrałem cały raport bardzo pozytywnie, to nie chciałbym za kilka lat rozpocząć kolejnego wpisu słowami: „Mieliśmy szansę na inwestycje o wartości 22 mld zł...”


Sławomir Dolecki


czwartek, 24 maja 2012

U progu pierwszej wojny śmieciowej

W połowie ubiegłego roku niemal niezauważalnie przemknęła przez nasze media informacja o tym, że Szwedzi coraz więcej inwestują w elektrociepłownie wykorzystujące odpady, jako źródło energii. No bo w sumie nie było też powodu, żeby tą informacją jakoś szczególnie się przejąć. Ani to technologiczny fenomen, ani wybitna nowość. Nieco później pojawiła się jednak kolejna odsłona „dramatu”, bo Szwedzi zaczęli szukać... śmieci. Ich własne przestały im wystarczać. Okazało się bowiem, że odpady energetyczne stały się za morzem numerem „1” wśród alternatywnych źródeł energii. Wyprzedziły hydroenergetykę i energetykę jądrową razem wzięte. Zdeklasowały gaz jako źródło ciepła. I wreszcie znaleźli. W Neapolu. Według tygodnika „Polityka”, który odnotował to jako ciekawostkę kilka miesięcy temu, płacą 90 euro za tonę. Ładują „towar” na statek i przez Kanał Kiloński i Morze Bałtyckie wiozą do Sztokholmu. Pierwsze transportu już przetarły szlak. I w sumie tę informację też można potraktować jako egzotyczną ciekawostkę, bo w końcu co nas to obchodzi, że Skandynawowie kupują coś, co ktoś inny wyrzucił na śmietnik.

brak odpadów?

 
W maju tego roku pojawił się jednak sygnał, który powinien zacząć niepokoić. Otóż okazało się, że Szwedzi prowadzą rozmowy z kilkoma polskimi miastami, by odpady kupować od nich. Znaczy od nas. I tu zaczynają się schody, bo tak naprawdę od pewnego czasu odpadów energetycznych brakuje dla naszych przedsiębiorstw, które od kilku już lat wykorzystują je jako paliwo. Pisaliśmy o tym wielokrotnie w kwartalniku „Dzisiaj”.
Jednym z pierwszych zakładów, który zainwestował w spalanie paliw alternatywnych, była Cementownia Chełm. Zyski ekonomiczne i ekologiczne przerosły oczekiwania, udało się tam bowiem zredukować zużycie węgla z 750 ton do 150 ton na dobę, a ponad 70 proc. zużywanych nośników energii to paliwa alternatywne: tekstylia, papier, tworzywa sztuczne, zużyte oleje czy guma. Niedawno podobną inwestycję ukończyła Cementownia Ożarów. Pod koniec ubiegłego roku mieli już 30 proc. substytucji dla paliwa tradycyjnego. A to realnie oznacza spalanie od 600 do 800 ton odpadów na dobę. I to zapewne nie są przypadki odosobnione. Ale te dwie firmy jednogłośne stwierdziły, że wykorzystywanie odpadów energetycznych, jako paliwa, niesie za sobą jeden podstawowy problem: BRAK ODPADÓW! Przy zapotrzebowaniu na poziomie tysiąca ton dziennie w każdym zakładzie, posortowane i odpowiednio przygotowane śmieci trzeba zwozić z coraz większych obszarów kraju. Konkurencji dużej jeszcze co prawda na tym rynku nie ma, ale... do drzwi właśnie zapukali Szwedzi.

tylko 315 kg śmieci

Czy w związku z tym damy radę „naśmiecić” tyle, żeby energetyka miała z nas pożytek i nie musiała wykreować nowego, silnie konkurencyjnego rynku, gdzie cena będzie dyktowana przez popyt, zapewne wkrótce przewyższający podaż? Może być różnie, bo według niedawno przeprowadzonych badań Eurostat przeciętny Europejczyk produkuje rocznie 502 kg śmieci, gdy tymczasem przeciętny Polak „tylko” 315 kg. Z jednej strony to chyba fajnie, że nie jesteśmy generatorami odpadków, z drugiej jednak szybko może się okazać, że śmieci w naszym kraju to niemalże narodowy majątek...


Sławomir Dolecki